Wala na lang

“Maraming bagay sa mundo ang hindi kontrolado na karaniwang nagbibigay ng pangamba at takot,” sabi ko.

Ayoko sanang sabihing ilang araw ko ring iniyakan, and matakot sa mga bagay na hindi ko alam.

Ilalarawan ko pa ba, kung papaano ako pinahirapan nitong mga pag-aalinlangan na sa bandang huli ay lumamukos sa munti kong pangarap.

Sa bawat pagputok ng araw, isa lang ang nasa isip ko, ang maging ako sa susunod na mga araw.

Isa lang naman ang gusto ko, ang bigyan ng direksyon ang masanga kong buhay na baka wala na kinabukasan.

Untitled Love Poem

Say goodbye to lost waters

Kiss away these rough sails from shore

And the waves forming like comb

Brushes the stillness of whore

 

 

Stay calm, stay preserved

As the moon gently embraces your youth

The guardian of the nights are served

Soul, in the midst was caught

 

 

The door was left opened

Welcoming the winds from the darkest north

The statue of filthy doom was offered

To your hands, left all the sort

 

 

Say goodbye, dream was over

Open your eyes reddening in strange emotion

Questioning the reality that was covered

To your hands, left all the motion

Hanggang sa muling pagkikita

 

Isang malamig na gabi kung saan nagngangalit ang langit,

May damdaming, ipinangakong ibabaon ng may ngitngit

Limutin ang nakaraan,

Limutin ang nakalipas

 

Pumikit para lumimot,

Nilinis ang diwang nagkalat sa sulok

Ng mga alaalang sanga-sanga at nagdudulot ng hinagpis

Na pumapatay sa mga kalamnang may hapis.

 

Humapis na ang pisngi,

Pinabayaan ang sayaw sa magkabilang gilid

Lumamlam na ang matang dati’y matingkad

Napawi ang sayang may maliwanag na kislap

 

Maaari bang kalimutan na lamang ang lahat

Habang pilit iniiwasang magtagpo ang kapalaran

Nitong makipot na kalsadang may iisang daan

Sa takot na maulit ang mantsa ng nakaraan.

 

Nilisan kita na may iisang bihis,

Sana sa muling pagkikita ay iba na ang paglilitis

Maiba man ang hihip, manatili ang pag-ibig

Sa masasayang sandaling ibinihagi

 

Kakawayan na lamang kita at titigan

Mula sa malayo ikay mamasdan

Kakawayan na lamang kita at titigan

Habang bumubulong na sana’y muli kang masilayan

Pasensya sa Abala

 

Kinatok ko ang pintuan mong nakakandado

Nagpaalam na kung maaari bang makapasok

Nakita ko, ngumiti ka at ako’y pinagbuksan mo

Lumapit sa iyo subalit tumalilis ka palayo

 

Walang salita, walang paliwanag kang umupo

Nilapitan ka, subalit sandosenang hantik ang salubong

Walang kakurap-kurap ang maamo mong mukha’y nakatitig

Inuuri at minamasdan ang anyo kong sa nakaraan pa galing

 

Sa wakas, ibinuka mo ang iyong bibig,

Naghihintay ng anumang paliwanag sa nangyayari

Subalit bigo,

Sinuklian mo ng ngiti ang isang kahiwagaan

 

Paumahin, hindi na mauulit,

Hindi na muling ika’y aabalahin

Tumindig at nakayukong lumalakad sa pinto

Palabas subalit may kung anung nagpahinto

 

“Sandali!” sabi mo saka mula sa likuran ay tumungo

“Sa darating na hinaharap ako ay hantayin,

Sa pagsapit ng panahong maliwanag ang buwan,

Na hindi na uso ang larong bahay-bahayan,”

 

Paumanhin, hindi na mauulit,

Hindi na kita muling aabalahin

Sana ay maisipan mong, kahit minsan ako’y dalawin

Mananatiling bukas, itong bahay na walang dingding.

Pangako Huli Na

 

Narinig ko na kung papaano mo laruin ang plawta?

Masdan ang iyong mga daliring nagpapalipat-lipat

Aralin ang mukha habang nakapinid ang iyong kaluluwa

Naising mahawakan ang lagusan ng iyong buhay

 

Tulad halimbawa mga ibong palipat-lipat ng punong tahanan,

Ng mga asong lobong patakbo-takbo sa loob gubat

Mga ligaw na kaluluwang hindi alam ang pupuntahan

O ng mga odang wala naman talagang patutunguhan.

 

Naalala ko kung paano mo tanggihan ang awiting hinimig para sa iyo

Mga bulong mula sa ilang na nagpipilit makihalubilo

Mga nagsusumiksik na diwang karapat-dapat mong matamo

Naalala ko kung paano mo binigo ang isang dayuhang dumaong

 

Ilang ulit ba kitang narinig?

Narinig na magbuntong-hinginga at maghinaing

Ilang saglit lang ba ng huli kitang masilayan?

Habang hawak mo ang kayamanan ng ilan.

 

Para kang isang awiting magulo ang ritmo

Pilitin mang intindihin subalit hindi makuha ang nais sabihin

Iba ang iyong melodiya

Para sabayan ng taong parehong kaliwa ang paa

 

Nangako akong titigil na

Hindi magsasabi sa iba

Subalit ikaw ay sadyang iba

Paano ko ba iiwasang damayan ka?

 

Pangako huli na!

Di na ako uulit pa

Ipapaubaya na sa iyo ang kabuuan

Ibibigay na sa iyo ang lahat ng karapatan.

Nang Sabihin Ko Sa’yong Mahal Kita

 

 

Nang sabihin ko sa’yong mahal kita, sabi mo’y di ka naniniwala

Gaya ng pagkakaroon ng sampung planetang lumilibot sa araw

Sa paglibot ng tao sa walang hanggang solaryo

O ang pagtawid sa kabilang planeta para magkahon.

 

Gusto kita, bakit ayaw mong maniwala

Sinabihan mo akong tulad ako ng hanging panandalian lamang

O ng tubig na patuloy sa pagdaloy sa kung saan humihimlay

At ng init ng araw na madaling pagtaguan at iwasan.

 

Sabi mo pa’y isang biro at hindi magiging totoo

Gaya ng paglalakbay sa hinaharap at nakaraan

Samantalang ang mayroon lamang sa kamay ay ang kasalukuyan

Sinabihan mo pa akong umayos at umasal ng seryoso.

 

Ibinaba ko ang lahat gaya ng bandila sa gitna ng laban

Isinuko ko ang sandakot na luhang tumuyot sa kaibuturan

Ibinigay ko ang tanda nitong kunyaring kundiman

Maging pagpapaubaya sa liriko ng ating ugnayan.

 

Mahal kita, seryoso ako!

Huwag na lang pala, baka ulitin mo

Ipaalalang kailanma’y di magiging tayo

Na ayaw mo dahil sa kasabikan mo.

Ang Pagbabalik

 

 

Isinilid kita sa sako sa pag-aakalang madali kitang maitatago

Aaminin ko, sinubukan kitang ihulog sa ilog at ng matangay ka ng agos

Tangayin ka papalayo sa akin!

Subalit matindi ang kapit mo, nakakapit ng mahigpit sa dulo ng dila ko

 

Kasama ba kita sa pag-aaral ko ng a-ba-ka-da?

O baka minamasdan habang binibilang ko ang daliri sa paa

Siguro ay andun ka ng malaman kong ang Pilipino ay lahi ng Ita

Nagmatyag ka rin ba nung masdan ko ang uod na makalipad.

 

Alam ko na! Ikaw nga iyon!

Ikaw nga ang kasama ko ng pangarapin kong maging ako

Ikaw nga iyon na marunong umiyak sa gitna ng ulanan

Naguguluhan sa kabila ng iba’t-ibang ritmo sa buhay

 

Marami ka laging kasama

Marami ka ring ipinakilala

Alam kong marami ka pang ipapakilala

Pero sa kanilang lahat ay wala na akong maalala

Sige tumuloy ka na! Pumasok ka na

Kamusta ang ibang pintuan?

Pinapasok ka rin ba nila?

Ano na ba ang balita?